PROGRAM TERAPIA MANUALNA STRUKTURALNA

Cennik i terminy szkoleń |  Formularz zgłoszeniowy pdf | Formularz zgłoszeniowy on- line

Prowadzący
Olivier Pireaux
Opis szkolenia
Podczas tego szkolenia nauczysz się, jak uwolnić zablokowany segment w celu przywrócenia prawidłowej fizjologii i równowagi. Uwalnianie danego segmentu nie powoduje przekroczenia amplitudy stawowej, w odróżnieniu od technik repozycji, w trakcie których dochodzi do zjawiska.
Rozumowanie i akt normalizacji struktury zablokowanej lub hipomobilnej przez utratę cech dynamicznych tkanki łącznej może być wykonywany przez dyplomowanych fizjoterapeutów.
Oto, co proponujemy podczas naszego szkolenia: rewitalizacja obszarów tkanki łącznej za pośrednictwem przywspółczulnego układu odruchowego celem przywrócenia mobilności stawowej.
Zaproponowane przez nas techniki terapeutyczne opierają się o naukę prawidłowej postawy terapeuty, na precyzyjnym i skutecznym geście terapeutycznym z uwzględnieniem zasad biomechanicznych i stymulacji neurofizjologicznej.
Nauczane przez nas techniki są stosowane bezpośrednio, bez napięć wstępnych i nie powodują przekraczania barier tkankowych (techniki nieagresywne), ograniczając tym samym wszelkie “manipulacyjne” ryzyko.
Cele nauczania
  • Doskonalenie wiedzy z zakresu terapii manualnej strukturalnej.
  • Poprawa skuteczności leczenia.
  • Nabranie precyzji, skrupulatności i poprawa bezpieczeństwa terapii.
  • Poprawa jakości działań terapeutycznych.
  • Rozwijanie i doskonalenie czucia.
Warunki uczestnictwa
Posiadanie dyplomu fizjoterapeuty.
Czas trwania szkolenia

8 dni szkolenia (60 godzin) zajęcia grupowe (teoria oraz praktyka) rozłożone na 3 zjazdy

DZIEŃ 1
9:00-12:30

Powitanie, prezentacja szkolenia i uczestników, wysłuchanie oczekiwań i potrzeb w oparciu o codzienne doświadczenia zawodowe.

Wprowadzenie
  • Definicja struktury
  • Tkanka łączna
  • Zasady przywracania równowagi w obrębie tkanki łącznej: podstawy
  • Podstawy technik odruchowych
  • Powtórka z autonomicznego układu nerwowego
  • Powtórka zasad terapeutycznych
  • Anamneza
  • Zastosowanie kliniczne i diagnostyka wykluczająca

TECHNIKI W OBRĘBIE STÓP

KOŚĆ SKOKOWA I STAW SKOKOWO-PIĘTOWY (SKOKOWY DOLNY)
Technika królująca w terapii stawu skokowego. To wywoływanie odruchu przy pomocy kości grochowatych i mechanika pracy z wykorzystaniem palców wskazujących. Poznamy różne „uszkodzenia” w obrębie połączenia skokowo-piętowego i bliskie powiązanie z więzadłem skokowo-piętowym.
Znaczenie propriocepcji +++ i wpływ na łańcuch biomechaniczny kończyny dolnej, terapię i związek STAW SKOKOWY – MIEDNICA.
KOŚĆ ŁÓDKOWATA/KOŚĆ KLINOWA

Kość łódkowata a przenoszenie siły propulsji.

13:30-17:30 (Praktyka)
KOŚĆ KRZYŻOWA

Kluczowy element w kontekście całego łańcucha biomechanicznego w obrębie kończyny dolnej, wpływ na trzewia i układ neurowegetatywny. Kość krzyżowa jako element tkanki łącznej, a nie jako kość obracająca się wokół osi.

KOŚĆ BIODROWA
  • Adaptacje kości biodrowej i wpływ jej ustawienia na łańcuch biomechaniczny kończyny dolnej. Związek ze stopą.
  • Bóle w obrębie pachwiny, bóle biodra, nawracające skręcenia stawu skokowego, propriocepcja.
  • Urazy.
DZIEŃ 2
9:00-12:30
KRĘGOSŁUP LĘDŹWIOWY PRAKTYKA
TH12/L1
  • Związek z przeponą i obszarem trzewi.
  • Różne podejścia w terapii zależnie od przypadku i stawianych celów.
L5
Bezpośredni związek z kością krzyżową, zasady korekcji bezpośredniej i pośredniej, otwieranie przestrzeni między kręgowych i znaczenie w kontekście problemów dyskowych.
TECHNIKI LĘDŹWIOWE PALEC WSKAZUJĄCY
TECHNIKI LĘDŹWIOWE KOŚĆ GROCHOWATA
TECHNIKI LĘDŹWIOWE PRZEDRAMIĘ
13:30-17:30 (Praktyka)
KOLANO I BIODRO
KOLANO, ŚLIZGI I ROTACJE
Małe ruchy w kontekście ruchów globalnych.
Interpretacja biomechaniki i wpływ na zastosowane techniki.
Łąkotki i chwyt udowo-piszczelowy.
BIODRO

Zależności układu krążeniowego w obrębie biodra i miednicy mniejszej. Techniki nakierowane na wywołanie odruchów w obrębie naczyń. Związek z MIEDNICĄ i KOŚCIĄ ŁONOWĄ oraz diagnostyka różnicowa w „pubalgii”.

DZIEŃ 3
9:00-14:30 (Bez przerwy obiadowej)
ODCINEK PIERSIOWY
  • Kręgi piersiowe przy skompresowanej klatce piersiowej.
  • Różne techniki na górny odcinek piersiowy.
  • Różne techniki na dolny odcinek piersiowy.
  • Kręgosłup piersiowy – techniki w siedzeniu.
  • Techniki z kością grochowatą.
PRZEJŚCIE SZYJNO-PIERSIOWE- C7/TH1/pierwsze żebro

Techniki ślizgowe i trakcyjne. Związek z kończyną górną i pierwszym żebrem.

ŻEBRA

ŻEBRA SKRĘCONE W POZYCJI WYDECHOWEJ

ŻEBRA W POZYCJI WDECHOWEJ

ŻEBRA ZAPADNIĘTE

DZIEŃ 4
9:00-12:30

TECHNIKI MANUALNE NA PRZYKŁADACH KLINICZNYCH – KOŃCZYNA DOLNA

KOŚĆ KRZYŻOWA I BIODROWA

13:30-17:30 (Praktyka)
ODCINEK LĘDŹWIOWY
ODCINEK PIERSIOWY
DZIEŃ 5
9:00-12:30

Powtórka kluczowych zagadnień z poprzednich dni, wytłumaczenie niezrozumiałych aspektów terapii.

BARK i jego ścisły związek z obojczykiem i pierwszym żebrem.
  • staw mostkowo-obojczykowy
  • staw barkowo-obojczykowy
STAW RAMIENNO-ŁOPATKOWY

Dysfunkcja przednia – Dysfunkcja tylna – Dysfunkcja dolna

13:30-17:30 (Praktyka)
ŁOKIEĆ
Przywiedzenie/odwiedzenie
Zgięcie/wyprost
Głowa kości promieniowej – przednie i tylne ustawienie
Pronacja/supinacja
NADGARSTEK

Kłąb kciuka – odwiedzenie promieniowe/łokciowe

Zgięcie/wyprost

Zwichnięcie kości księżycowatej

DZIEŃ 6
9:00-12:30
OSTRE URAZY W OBRĘBIE STAWÓW OBWODOWYCH
BIOMECHANIKA SKRĘCEŃ STAWU SKOKOWEGO/KOLANOWEGO
Związek pomiędzy kością strzałkową, kostką i kolanem.
Kość strzałkowa ustawiona wysoko/nisko, wysunięta do przodu/do tyłu. Powtórka zagadnień związanych z kompleksem staw skokowy – stopa.
Znaczenie kości skokowej.
ŁĄKOTKI I BIOMECHANIKA STAWU KOLANOWEGO

Łąkotka – róg tylny i przedni, testy więzadłowe, diagnostyka różnicowa.

13:30-17:30 (praktyka)
PROTOKOŁY LECZENIA – KOŃCZYNA DOLNA

Skręcenie stawu skokowego w stanie ostrym, skręcenie stawu kolanowego w stanie ostrym, koksartroza, pubalgia, tendinopatia.

PROTOKOŁY LECZENIA – KOŃCZYNA GÓRNA

Tendinopatie w obrębie barku, podwichnięcie stawu ramienno-łopatkowego, tendinopatie w obrębie łokcia, urazy nadgarstka.

DZIEŃ 7
9:00-12:30
C2
Zastosowanie, przywracanie równowagi i zrozumienie zasad biomechaniki.
Aplikacja technik leczenia i związek z układem neurowegetatywnym.
C0/C1/C2 NAZYWANE OAA
Zgłębienie obszaru czaszkowego, najważniejsze zasady i szczegółowa diagnostyka różnicowa wykluczająca.
• Nauka precyzyjnych technik manualnych z uwzględnieniem środków ostrożności (wykonując techniki manualne w tym obszarze należy zachować szczególną ostrożność ze względu na trudność ich wykonania oraz bardzo bliskie sąsiedztwo wrażliwych struktur)
• ZAWROTY GŁOWY, NEURALGIA ARNOLDA…
Związki z układem neurowegetatywnym.
13:30-17:30 (praktyka)
POTYLICA

Związek z obszarem czaszkowym, aspekt wegetatywny – potylica przesunięta w przód/w tył.

ODCINEK SZYJNY ŚRODKOWY

W rotacji, w pochyleniu, w translacji

DZIEŃ 8
9:00-12:30

TECHNIKI MANUALNE NA PRZYPADKACH KLINICZNYCH

13:30-17:30

DYSKUSJA I WYMIANA W GRUPACH PRAKTYKA POZNANYCH TECHNIK

Ocena i podsumowanie szkolenia
Forma szkolenia
Metodyka :
Szkolenie prowadzone jest w formie wykładów teoretyczno – praktycznych. Informacje teoretyczne przeplatane są przykładami przypadków klinicznych, pokazami i praktycznymi zastosowaniami nauczanych technik.
Metody oceny :
Ocena przez prowadzącego wdrożonych działań i technik.
Po zakończeniu szkolenia:

Ocena szkolenia przez uczestników (ankieta).
Wręczenie certyfikatu ukończenia szkolenia oraz dyplomu.