ZALETY
  • 29 dni szkolenia
  • Poszerzenie zakresu wiedzy
  • Pozyskanie szerszej grupy pacjentów/sportowców
  • Poprawa skuteczności terapii
  • Optymalizacja diagnostyki

PROGRAM FIZJOTERAPIA SPORTOWA

Szkolenie z zakresu fizjoterapii sportowej pozwoli zrozumieć jej specyfikę oraz umożliwi poznanie sposobów leczenia wszelkich urazów związanych z uprawianiem sportu przez amatorów i zawodowców. Zajęcia odbywają się w formie praktyczno-teoretycznych wykładów, które prowadzone są przez wybitnych specjalistów w dziedzinie fizjoterapii sportowej, pracujących na co dzień ze sportowcami wysokiej klasy. Poznana podczas kursy wiedza z zakresu technik leczenia oraz terapii manualnej będzie mogła być zastosowana w praktyce bezpośrednio po zakończeniu szkolenia.
Cele nauczania
  • Nabycie umiejętności, które są niezbędne w pracy ze sportowcami.
  • Nauka technik oraz metod leczenia, które znajdą swoje natychmiastowe zastosowanie.
  • Umiejętność przeprowadzenia przyspieszonego leczenia w nagłych przypadkach.
Warunki uczestnictwa
Posiadanie dyplomu fizjoterapeuty
Czas trwania szkolenia
Szkolenie składa się z 9 zjazdów teoretyczno- praktycznych (29 dni szkolenia+1 dzień egzaminu).
W trakcie szkolenia poruszane są zagadnienia z zakresu: przygotowania motorycznego, medycyny sportowej, terapii manualnej oraz fizjoterapii sportowej.
Szkolenie zakończone jest jednodniowym egzaminem.

 

TECHNIKI TERAPII MANUALNEJ W SPORCIE
Specjalistyczne techniki manualne pod kątem terapii w sporcie
Techniki etiopatyczno–kostno-stawowe
Techniki terapii powięziowej
Rehabilitacja wisceralna
Techniki mobilizacji tkanek z wykorzystaniem przyrządów (TERAPIA EKMANA/HACZYKOWANIE)
COACHING, PRZYGOTOWANIE MOTORYCZNE, POWRÓT DO TRENINGU PO KONTUZJI
Nauka tworzenia sesji rehabilitacyjnych, powrotu do formy, znalezienie wcześniejszych błędów treningowych w kontekście obciążeń treningowych do zaistniałego urazu.
Fizjologia wysiłku i treningu sportowca: czynniki biologiczne, wskazówki praktyczne i ukierunkowanie treningu w oparciu o procesy biologiczne.
Niedotrenowanie, przetrenowanie: śledzenie procesu, profilaktyka i procesy adaptacyjne.
Testy wysiłkowe (laboratorium, boisko): przeprowadzenie oraz interpretacja wyników, wdrożenie i zaadaptowanie treningu do potrzeb kontuzjowanego sportowca.
Planowanie i indywidualizacja przygotowania motorycznego i rehabilitacji po urazie: teoria i praktyka, sportowiec amator i zawodowiec.
Wykorzystanie pomocy naukowych: karty pacjenta, tabele parametrów.
Ćwiczenia koordynacyjne: wprowadzenie i zastosowanie praktyczne różnych rodzajów skipu.
Trening siłowy i nerwowo-mięśniowy :
– Izokinetyka: wyniki przeprowadzonych badań, wzmacnianie, przywracanie równowagi i protokoły postępowania.
– Specyficzny trening siłowy i trening mięśni posturalnych u sportowca.
TECHNIKI ROZCIĄGANIA
Rozciąganie w sporcie.
Konsensus odnośnie efektów i skutków.
Praktyka rożnych form rozciągania.
Rozciąganie w terapii ukierunkowanej na przywrócenie prawidłowej postawy.
Opis adaptacji posturalnych u człowieka.
Wskazanie słabych ogniw i ich związku z prawidłową postawą.
Znalezienie zależności.
Korekcja wad w praktyce, analiza i globalna ocena.
Zastosowanie w praktyce i nadzór.
Planowanie i stworzenie indywidualnego planu rozciągania.
ODPOCZYNEK/REGENERACJA
Kolejność regeneracji.
Rożne sposoby odpoczynku biernego i aktywnego.
Znaczenie dodatkowych technik.
Przykładowy schemat regeneracji.
USZKODZENIA WEWNĄTRZMIĘŚNIOWE
Fizjologia mięśni.
Przegląd przypadków klinicznych z wykorzystaniem zdjęć (RTG, MRI, USG itp.)
Powtórka i analiza klasyfikacji uszkodzeń.
Pojęcie uszkodzenia mięśniowo-ścięgnistego.
Mechanizmy uszkodzeń.
Poznanie białek uszkadzających.
Protokoły leczenia.
Praca ekscentryczna i jej efekty.
Dostosowanie rehabilitacji do potrzeb sportowca/pacjenta.
Specyficzne techniki profilaktyki nawrotów.
USZKODZENIA STAWOWE
Mechanizmy ochrony stawowej: sensomotoryka.
Powstawanie patomechanizmów, dyskusja na temat propriocepcji i wpływu odruchów rdzeniowych.
Techniki nakierowane na rehabilitację sensomotoryczną.
Wykorzystanie technik na boisku.
Testy i badanie sportowca/pacjenta.
Typowe patologie (grzbiet, bark, łokieć, biodro, kolano, kostka, stopa): szczegółowe leczenie, unieruchomienie i taping.
Dostosowanie rehabilitacji do potrzeb sportowca/pacjenta.
DIETETYKA I MIKROELEMENTY
Znaczenie odżywiania w procesie rekonwalescencji.
Konsultacje i przybliżenie tematyki dietetyki klinicznej.
Kwestionariusze wywiadu dietetycznego.
Jelita: słabe ogniwo sportowca.
Rozkład białek mięśniowych i zmęczenie układu nerwowego.
Napoje energetyczne podczas wysiłku i w fazie regeneracji.
Przypadki kliniczne i zastosowanie praktyczne.
USZKODZENIA ŚCIĘGNISTE
Typologia, diagnostyka i szczegółowe leczenie różnych tendinopatii (entezopatia, zapalenie ościęgnej, zapalenie ścięgna).
Protokół Stanish’a: efekty, stopniowanie trudności.
MIĘKKIE ORTEZY I TAPING

Praktyka (połączona z testami klinicznymi).

MEDYCYNA SPORTOWA
Techniki obrazowania i najczęstsze urazy typowe dla dyscyplin sportowych.
Działanie w nagłych przypadkach, diagnoza urazów na boisku.
Izokinetyka.
Forma szkolenia

Szkolenie prowadzone jest w formie wykładów teoretyczno – praktycznych. Informacje teoretyczne przeplatane są przykładami przypadków klinicznych, pokazami i praktycznymi zastosowaniami nauczanych technik.

Metodyka :

W trakcie kursu wykładowcy wspomagają się pokazem slajdów na rzutniku, wykorzystują różne materiały wideo oraz sprzęt i przybory. Każdy kursant dostaje skrypt oraz materiały na kluczu USB.
Metody oceny
Ocena przez prowadzącego wdrożonych działań i technik. Pisemny kwestionariusz oceny w połowie kursu. Egzamin końcowy w formie ustnej i pisemnej.

Po zakończeniu szkolenia :

Ocena szkolenia przez uczestników (ankieta).
Wręczenie certyfikatu ukończenia szkolenia oraz dyplomu.