Obserwuje się wysoki współczynnik powrotu do sportu, ale skrócony czas trwania kariery po naprawie ścięgna Achillesa wśród graczy Major League Soccer.

Wstęp

Uszkodzenia w obrębie ścięgna Achillesa są jednym z najczęstszych urazów kończyn dolnych w sportach kontaktowych i bezkontaktowych.

Wynikają one z połączenia czynników wewnętrznych, takich jak powtarzające się mikrourazy, hipowaskularyzacja, zmiany zwyrodnieniowe lub czynniki zewnętrzne, takie jak bezpośredni uraz z szybkim przyspieszeniem lub hamowaniem.

Sportowcy wyczynowi wykonują gwałtowne zmiany kierunku i ekstremalne obciążenia ścięgna Achillesa przez co są narażeni na większe ryzyko zerwania ścięgna Achillesa, które wymaga operacji. Tendencja ta utrzymuje się w Major League Soccer (MLS), gdzie wymagania fizyczne powodują wyższy współczynnik zerwania ścięgna Achillesa niż sport bezkontaktowy. Najnowsze dane wskazują, że piłka nożna jest sportem powodującym najwięcej urazów ścięgna Achillesa w Europie i Kanadzie. Wielu elitarnych sportowców decyduje się na operację po zerwaniu ścięgna Achillesa w celu zmniejszenia ryzyka ponownego przerwania, utrzymania siły, skrócenia czasu regeneracji i zmniejszenia liczby opuszczonych meczów. Jednak ostatnie badania wykazały, że zarządzanie operacyjne urazami ścięgna Achillesa w zawodach National Football League (NFL) ma negatywny wpływ na wyniki pooperacyjne, powrót do sportu (RTS) i czas trwania kariery.

Biorąc pod uwagę rosnące przychody i popularność MLS, ważne jest zrozumienie chirurgicznych wyników dla tej populacji.

Celem tego badania było określenie (1) wskaźnika RTS w zawodach MLS po naprawie ścięgna Achillesa, (2) czasu trwania kariery w okresie pooperacyjnym i gier według sezonu, (3) wyników przedoperacyjnych i pooperacyjnych, oraz (4) wydajność pooperacyjna w porównaniu z graczami kontrolnymi, według pozycji, wieku, wskaźnika masy ciała (BMI), płci, lat doświadczenia i wyników.

Czytaj więcej