Urazy więzadła piętowo-łódkowego podeszwowego (spring ligament) wpływają negatywnie na stabilność stawu skokowego.

Meghan Kelly et Al.

Wstęp

Nabyta deformacja stopy u osób dorosłych (DAPP) jest nabytą patologią posturalną, wynikającą z dysfunkcji ścięgna mięśnia piszczelowego tylnego (DTTP). W miarę upływu czasu, pacjenci z DTTP rozwijają koślawość stępu z rozciągnięciem więzadeł przyśrodkowego przedziału stawu skokowego.

Ostatnie badania wykazały, że więzadło trójgraniaste i spring ligament nie były całkowicie niezależnymi strukturami, lecz odwrotnie, tworzą one wspólne więzadło: piszczelowo-piętowo-łódkowe (LTCN).

Efekt niewydolności więzadła sprężystego w rozwoju niestabilności śródskokowej nie jest dobrze poznany. Udział więzadła sprężystego w utrzymywaniu stabilności stawu skokowego został zbadany w niewielkim stopniu. W biomechanicznym modelu płaskiej stopy, rekonstrukcja części piszczelowo-łódkowej więzadła trójgraniastego generuje najlepszą korekcję szpotawej deformacji stępu i stawu skokowo-łódkowego w  porównaniu do rekonstrukcji więzadła piętowo-łódkowego podeszwowego (spring), sugerując, że rekonstrukcja elementów przednich LTCN, przechodząc nad stawem piszczelowo-skokowym i skokowo-łódkowym oferuje lepsze wyniki na stabilność stawu i korekty szpotawego stępu.

Cel

Celem tego badania jest wykorzystanie metody rekonstrukcji chirurgicznej w celu określenia siły reakcji stawów skokowo-piszczelowych i stawów skokowo-łódkowych oraz jakie skutki może mieć uszkodzenie więzadeł piętowo-łódkowych podeszwowych na te parametry w stopie badanej na zwłokach.

Hipoteza głosi, że rozległe uszkodzenie więzadła spring (> 1,5 cm) prowadziłoby do niestabilności przyśrodkowej stawu skokowego i stawu skokowo-łódkowego, reprezentowanej przez spadek sił reakcji stawów skokowo-piszczelowego i skokowo-łódkowego. Druga hipoteza głosi, że rekonstrukcja LTCN prowadziłaby do zwiększenia sił reakcji tych samych stawów w stosunku do uszkodzenia, co stanowi poprawę stabilności statycznej.

Metoda

  • Badanie siły reakcji stawowej(JFR) : pomiary przeprowadzono na 10 stopach zamrożonych zwłok. Pręt śródszpikowy wprowadzony do kości piszczelowej do mocowania próbki w maszynie do prób rozciągania (fig. 1a). Umieszczono przezskórnie wrzeciono Steinmann’a w osi obrotu przechodzącej bezpośrednio przez kość skokową dystalnie do końca każdej kostki, a drugi przez środek kości łódkowatej zachowując wszystkie struktury otaczających tkanek miękkich. Wrzeciona Steinmann’a zostały przyłączone do pierścienia w celu osiowej trakcji stawu skokowo-piszczelowego (TT) lub skokowo-łódkowego (TN) przy użyciu urządzenia do badania sił trakcyjnych (fig. 2). Zastosowano dokładną siłę trakcji w tempie 0,4 mm / sek równolegle do stawu skokowo-piszczelowego o rozdzielczości pomiarowej 0,001 mm, a dokładność pozycjonowania 0,01 mm. Każdy test prowadzono w trzech powtórzeniach 2 minuty przerwy pomiędzy nimi, aby umożliwić odczyt z tensometru i powrót do zera, wskazujący na powrót tkanek miękkich do swojej pierwotnej długości. Średnia z trzech prób została wykorzystana do obliczenia JRF.
  • Model uszkodzenia i rekonstrukcji: model uszkodzenia więzadła sprężystego został utworzony przez nacięcie skóry i tkanek miękkich w stawie skokowo-łódkowym (TN). Ścięgno mięśnia piszczelowego tylnego zostało. Przyśrodkowy zespół torebkowo-więzadłowy TN został uwolniony i rozciągnięty na podeszwową powierzchnię stawu. Resekcja stawu TN została następnie wydłużona o 1,5 cm w pobliżu przedniej części LTCN. Po uzyskaniu siły reakcji stawu piszczelowo-skokowego (TT) i TN w modelu uszkodzenia, przeprowadzono rekonstrukcję LTCN stosując przeszczep z mięśnia półścięgnistego, pochodzący z kończyny dolnej zwłok. Zagięty fragment przeszczepu przepuszczono przez tunel kości 6 mm z kostką przyśrodkową i przymocowany do dalszego końca kości piszczelowej z 3,5 mm wkrętami poprzecznie do kości (patrz fig. 2). Gałąź piszczelowo-łódkową LTCN zrekonstruowano przepuszczając alloprzeszczep w 4mm tunelu utworzonym w guzowatości kości łódkowatej i przyszyty do niego samego. Inny tunel kostny 4 mm przeprowadzono tuż poniżej podpórki kości skokowej, aby umożliwić przejście drugiej części wiązadła celem rekonstrukcji części piszczelowo-piętowej z LTCN.

Czytaj więcej