Artroskopowa naprawa więzadła krzyżowego przedniego : co radiolog powinien wiedzieć.

Steven P Daniels et Al.

Streszczenie
Jakie są przedoperacyjne cechy obrazowania, które pozwalają na podjęcie decyzji o szyciu więzadła w przypadku zerwania ACL? Techniki chirurgiczne i obrazowanie pooperacyjne.

Wstęp
Częstość chirurgicznej naprawy (szycia) ACL znacząco wzrosła w ciągu ostatnich 20 lat. Wynika to prawdopodobnie z niezadowalających wyników leczenia zachowawczego przy relatywnie niskim współczynniku powrotu do sportu i wysokiej częstości występowania uszkodzeń łąkotki i chrząstki, w połączeniu z ulepszonymi technikami chirurgicznymi i rehabilitacją pooperacyjną. Niektórzy autorzy wprowadzili nawet protokoły leczenia chirurgicznego dla uszkodzeń ACL na podstawie lokalizacji urazu i jakości pozostałej tkanki. Ważne jest, aby radiolog rozumiał przedoperacyjne objawy MRI, które pozwalają ustalić, którzy pacjenci są potencjalnymi kandydatami do pierwotnej naprawy (szycia) ACL i był w stanie odróżnić, jakie są prawidłowe i nieprawidłowe obrazy pooperacyjne.

Cel
Celem tego artykułu jest opisanie:
– przedoperacyjnej charakterystyki pacjenta kwalifikującego się do naprawy chirurgicznej ACL
– aktualnie stosowane techniki chirurgiczne
– normalnych i nieprawidłowych obrazów, które mogą występować u pacjenta, który przeszedł chirurgiczną naprawę ACL

Szycie vs rekonstrukcja
Chirurgiczna rekonstrukcja ACL jest zwykle wykonywana pod artroskopem przy użyciu autoprzeszczepu lub allograftu. Cechuje się dość niskim współczynnikiem nawrotu i wysokim odsetkiem powrotów do sportu. Jednak, aktualne techniki mają pewne ograniczenia:
Po autoprzeszczepie kość-ścięgno-kość przez pobranie przeszczepu z więzadła rzepki u tych pacjentów zwykle utrzymuje się ból przedniego przedziału stawu kolanowego nasilający się w trakcie klękania.
– Po pobraniu przeszczepu ze ścięgna mięśni kulszowo-goleniowych, pacjenci mogą odczuwać ciągły ból w miejscu pobrania, osłabienie i / lub uszkodzenie neurologiczne.
– Zastosowanie alloprzeszczepu wiąże się z wysokim ryzykiem ponownego zabiegu, szczególnie u młodych osób.
Ostatnie badania biomechaniczne wykazały, że rekonstrukcja ACL nie może przywrócić normalnej kinematyki kolana i nie zapobiegnie ryzyku wczesnego rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego.
Szycie ACL ma teoretyczną przewagę nad rekonstrukcją chirurgiczną i jest coraz częściej stosowane. Badania eksperymentalne sugerują, że pierwotna naprawa ACL z zachowaniem naturalnego więzadła sprzyjałaby przywróceniu normalnej kinematyki kolana i spowolnieniu zmian zwyrodnieniowych po urazie ACL. Ponadto, podczas naprawy chirurgicznej zwykle nie ma tunelowania ani usuwania przeszczepu, co zapewnia szybszy powrót do zdrowia i mniej komplikacji. Wreszcie, naprawę można łatwo przekształcić w rekonstrukcję w przypadku niepowodzenia w przeciwieństwie do re-interwencji po rekonstrukcji, o ile już wykonano tunele i pobrano przeszczep.

Ocena przedoperacyjna i dobór pacjenta
Pacjenci są na ogół oceniani klinicznie poprzez zebranie historii urazów i przeprowadzenie badania. Zwykle wykonuje się dwa testy kliniczne:
– Lachman Test: 87% czułości i bardzo niski poziom fałszywie ujemnych wyników
– Pivot Shift Test: wysoka specyficzność i wysoki współczynnik fałszywych wyników.
Pacjenci z dodatnim wynikiem Lachman Test lub Pivot Shift Test są wysyłani na MRI. MRI jest bardzo dokładny w ustalaniu rozpoznania śródstawowego uszkodzenia kolana z najlepszą czułością i specyficznością dla urazu ACL. Niedawna metaanaliza wykazała 92% czułości i 99% specyficzności badania MRI dla dowodów uszkodzenia ACL w porównaniu do objawów obserwowanych w późniejszym badaniu artroskopowym.
Historycznie rzecz biorąc, głównym celem MRI była weryfikacja podejrzenia uszkodzenia ACL, jeśli jest to możliwe określenie czy jest to częściowe lub całkowite przerwanie i kontrola innych, towarzyszących urazów stawu kolanowego mogących mieć wpływ na przebieg operacji, wyniki chirurgiczne lub postęp choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Ostatnio większy nacisk położono na lokalizację przerwania i jakość pozostałego więzadła. Chirurdzy wykorzystują te informacje do decydowania o leczeniu chirurgicznym i ocenie przedoperacyjnej w celu ustalenia, czy pacjent może być kandydatem do szycia ACL.

Czytaj więcej